Skip to content

Publizitatea: entretenimendua edo salmenta tresna?

mayo 19, 2010

“La publicidad vende menos pero entretiene más” Alberto Sanz Galí-ren artikulua irakurrita, hona hemen proposatutako galderen erantzunak eta bestelako iruzkinak.

1.- Zeintzuk dira asetze publizitarioaren ondorioak hartzailearengan publizitate eraginkortasunari begira?

Berez, publizitate saturazioaren definizioaren arabera, haren aurrean hartzailea nazkatu egiten da. Baina artikulu honen arabera, hartzaileak ez du bere buruaz nazkaturik dagonik esan.

Egia da jasotzen dituen inpaktuen kalitateak behera egiten duela, hainbeste inpaktoren artean nolabait, indarra disolbatzen delako.

Baina egin dezagun haratago eta begira diezaiegun datuei xamurki begietara. Gallup enpresak argitaratutako datuen arabera, galdetutakoen erdiak (%52ak) zaku berean sartu ditu eta zaku horretan daude: publizitatea gustagarri edota oso gustagarri dutenak eta harekiko nazkagarritasunari buruzko iritzirik ez dutenak ere bai.

Zergatik ez da hartzailea saturatu? Idazlearen hitzetan, publizitatea beste edozein programa baina hobeki egina dagoelako, hasteko, eta bestalde, historiak kontatzen dituelako. Aurrerago helduko diogu honi. Baina aurretik, pentsa dezagun, publizitate tarte luzeak hemengo hartzaileari publizitatetik deskonektatzeko aukera ematen diola. Eta hemengoa diot bestelako herrialdeekin konparazioa aipatzeagatik. Esaterako, Estatu Batuetan (publizitatea behar duten telebista pribatuen erreinuan) iragarkien tartean askoz txikiagoak dira eta hartzaileak, saioa galdu nahi ez baldin badu, ezin du katearekiko fideltasuna hainbeste galdu. (Ez du esan nahi han saturazioa txikiagoa denik. Tarte laburragoak besterik ez.)

2.- Zergatik ez da betetzen eduki publizitarioak mugatzen dituen legeria? Nork ateratzen dituzte etekinak egoera horretatik?

Medioen aurka irekitako espediente gutxiren oihartzuna entzun da. Informazioaren Garapenerako Sailak (Zientzia eta Teknologia Ministerio barnean dago) betearazi beharko luke legedia, baina ez du egiten. Noizean behin bakarrik… Saturazio datuak handiegiak direnean, Iragarleen Elkarteak abisua ematen du eta orduan egiten du bilera moduko bat hedabideekin, legedia gogorarazteko. Baina egoerak berdin segitzen du.

Eta berdin segitzen du etekinak ateratzen direlako. Iragarleek beste iragarleek egindako spotetatik bereizi nahi badute, edo mentzio berezia ez-dakit-zein-saiotan egin, edo beste-saio-bateko minutu jakin batean azalduta desberdindu…gehiago ordaindu behar diete hedabideei. Hedabideek jasotzen duten dirutza hain da handia, saturazioa mantentzeagatik ordaindu behar dituzten zigorrak ordaindu eta dirutza hori poltsikoan jasotzen jarraitzea nahiago dutelako.

Nola defendatzen dute hedabideek euren burua? Bada, kate publikoak aipatuz, besteak beste. Pribatuek bizirauteko publizitatearen beharra dute. Eta honen harira aipatzen dute, kate publikoak tarifetan %40ko deskontua egitera ere iristen direla. Alegia, gauza bera saltzen dutela baina askoz merkeago, eta horrekin leihatzeko tarifak jeitsi behar dituztela. Tarifak jeitsita, programak egin ahal izateko dirua lortzeko, iragarki gehiago behar ei dituzte.

Hori baieztatu zuen Uteca-ko (Televisiones Comerciales Asociadas) ordezkariak 2007an El Mundon. Ez dakigu telebista publiko nagusia TVEak, publizitatea emititzeari utzi dion honetan zer esaten duen.

3.- Iragarki “nabarmenak” egiteko ahalegina egiten denean ze nolako eragina du horrek mezuarengan?

Historiak kontatzen dira, idazlearen arabera, publizitatearen saltzeko esentzia alde batera utziz. Iragarkiak entretenigarriagoak dira eta baita kreatiboagoak ere.

4.- Publizitateak gehiago entretenitu baino gutxiago saltzen omen du. Ez du ideia honek zalantzan jartzen publizitate jardunean sormenari ematen zaion garrantzia?

Ez dut uste entretenigarritasuna salmenta esentziaren aurka dagoenik; aitzitik, eskutik doaz. Salmentaren helburua hor dago beti, eta entretenimendu eta kreatibotasunarekin apaindu da. Laguntzen dio. Baina artikulua idatzi duen honen iritzia irakurrita, ematen du oso ongi apaindu dela, izkutuan uzten duelako azken helburua eta agian horrek eraginkorragoa eginen du.

Ezin da ahaztu, kreatibitate eta entretenimendua ongi egiteko lanak hartzen dira publizitatearen esentziari jarraituz; iragarkia desberdindu eta gure produktua saltzeko, harekiko atituderen bat sortuz, garatuz, produktua bera ezagutaraziz…

Amaitzeko, ekar ditzagun saturazioari buruzko datu batzuk.

Espainia Europako hirugarren herrialderik saturatuena da, Portugal eta Alemaniaren atzetik. Baina aldi berean, Europan iragarki gehien dituen herrialdea da. Tele5, Cuatro eta Antena 3 dira, ordena horretan, saturatuenak. Zenbait publizitate tartek 19 minutu irauten du eta 55 iragarki jarraian izan ditzake.

Tele5k Titanic lehen aldiz emititu zuenean, pasea arratsaldeko 4retan hasi zen eta gaueko 8ak eta laurdenean amaitu. Berez 3 orduko filma zen.

Telebistaren aurrean egunero batez beste 3,5 ordu egonda, aste oso batean 642 iragarki jasoko dituzu. Estatu Batuetan eta Indonesian bakarrik gainditzen da zifra hau.

Honen aurrean, Europar Batzordearen ekintzak gehixeago entzuten ari dira, baina egoerak horretan dirau.

Anuncios
No comments yet

Responder

Introduce tus datos o haz clic en un icono para iniciar sesión:

Logo de WordPress.com

Estás comentando usando tu cuenta de WordPress.com. Cerrar sesión / Cambiar )

Imagen de Twitter

Estás comentando usando tu cuenta de Twitter. Cerrar sesión / Cambiar )

Foto de Facebook

Estás comentando usando tu cuenta de Facebook. Cerrar sesión / Cambiar )

Google+ photo

Estás comentando usando tu cuenta de Google+. Cerrar sesión / Cambiar )

Conectando a %s

A %d blogueros les gusta esto: